Acibadem: de zbc die ziekenhuizen wakker schudt
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~4 min

Acibadem groeit als zbc in Nederland en zet ziekenhuizen onder druk. Wat betekent hun opkomst voor de zorg en hoe gaan ze om met niet-gecontracteerde zorg? Een kritische blik.
Het is een naam die in Nederlandse ziekenhuizen vaak met gemengde gevoelens valt: Acibadem. Voor velen is dit zakelijk succesvolle bedrijf hét voorbeeld van een zelfstandig behandelcentrum (zbc) dat de zorg zou 'uithollen'. Maar klopt dat beeld wel? En wat betekent hun aanpak eigenlijk voor jou als zorgprofessional of bestuurder?
### De opkomst van Acibadem in Nederland
Acibadem komt oorspronkelijk uit Turkije en heeft inmiddels flinke voet aan de grond gekregen in Nederland. Het bedrijf richt zich op hoogwaardige, planbare zorg zoals oogoperaties, orthopedie en plastische chirurgie. En dat doen ze niet stilletjes. Ze groeien snel, trekken specialisten aan en bieden patiënten korte wachttijden. Iets waar veel ziekenhuizen jaloers op kunnen zijn.
Maar die groei zorgt ook voor spanning. Ziekenhuizen zien hun budgetten onder druk staan terwijl zbc's als Acibadem een steeds groter deel van de zorg naar zich toe trekken. Het gevolg? Een gevoel van concurrentie in plaats van samenwerking. En dat terwijl de zorg juist gebaat is bij goede afstemming.
### Wat doet een zbc precies?
Een zelfstandig behandelcentrum is geen ziekenhuis in de klassieke zin. Het biedt geen spoedeisende hulp, geen intensive care en geen bevallingen. In plaats daarvan richt het zich op specifieke behandelingen die veilig buiten een ziekenhuis kunnen plaatsvinden. Denk aan een staaroperatie of een knievervanging.
Het voordeel voor jou als zorgverlener? Patiënten worden vaak sneller geholpen. En dat is niet niks, want de wachtlijsten in reguliere ziekenhuizen lopen soms op tot maanden. Een zbc kan die druk verlichten. Maar er kleven ook risico's aan, zoals fragmentatie van zorg en minder aandacht voor de hele patiënt.
### Niet-gecontracteerde zorg: het spanningsveld
Een van de grootste discussiepunten is de niet-gecontracteerde zorg. Acibadem heeft geen contracten met alle zorgverzekeraars. Dat betekent dat patiënten soms zelf moeten bijbetalen of dat de vergoeding lager uitvalt. Voor ziekenhuizen voelt dit als oneerlijke concurrentie, omdat zij wél aan alle regels en tarieven gebonden zijn.
Maar aan de andere kant: als zorgaanbieder heb je ook een verantwoordelijkheid richting de patiënt. Transparantie over kosten is daarbij essentieel. Niemand wil achteraf voor verrassingen komen te staan. Toch gebeurt dat nog te vaak.
### Hoe gaat Acibadem hiermee om?
Acibadem zegt zelf dat ze aan de kant van de ziekenhuizen staan. Ze benadrukken dat ze geen vervanging zijn, maar een aanvulling. Hun doel? De zorg toegankelijker maken en wachttijden verkorten. En ze investeren fors in moderne apparatuur en comfort voor de patiënt. Iets waar veel klassieke ziekenhuizen nog een voorbeeld aan kunnen nemen.
Toch blijft de kritiek. Zorgbestuurders vrezen dat commerciële partijen alleen de 'vette' behandelingen eruit pikken en de complexe zorg overlaten aan ziekenhuizen. Een terechte zorg, zeker in een tijd waarin personeel schaars is en budgetten krap zijn.
### Wat betekent dit voor de toekomst van zorg?
De opkomst van zbc's zoals Acibadem dwingt ziekenhuizen om na te denken over hun eigen rol. Wat doen zij uniek? Waar liggen hun kansen? En hoe kunnen ze beter samenwerken met gespecialiseerde centra in plaats van elkaar te bevechten?
Voor jou als professional in de ouderenzorg is dit onderwerp extra relevant. Ouderen hebben vaak meerdere aandoeningen tegelijk. Een simpele ingreep bij een zbc kan dan prettig zijn, maar de nazorg moet wel goed geregeld zijn. En dat vraagt om afstemming tussen alle partijen.
De zorg verandert snel. Of we nu willen of niet. De kunst is om die verandering te omarmen zonder de kwaliteit uit het oog te verliezen. Acibadem laat zien dat het anders kan. De vraag is niet óf ziekenhuizen hiervan leren, maar hoe snel ze dat doen.