Acibadem en de ziekenhuizen: waarom deze zbc de zorg 'uitholt'

Margriet Bos · 2026-08-14

Het is een discussie die de gemoederen in de Nederlandse zorg al jaren bezighoudt: de opkomst van zelfstandige behandelcentra (zbc's) en hun effect op het zorglandschap. Eén naam duikt daarbij steeds vaker op als voorbeeld van een partij die de zorg 'uitholt': Acibadem. Maar wat is er nu precies aan de hand? En welke rol speelt deze zorgaanbieder eigenlijk in het grotere geheel? Laten we eerlijk zijn: het is een complex onderwerp. Ziekenhuizen voelen de druk, verzekeraars moeten keuzes maken, en uiteindelijk gaat het natuurlijk om de patiënt. In dit artikel duiken we in de wereld van Acibadem, de relatie met ziekenhuizen, en de vraag hoe zij omgaan met zorg die niet gecontracteerd is. We zetten de feiten op een rij en proberen de kluwen te ontwarren. ### Wat is Acibadem precies? Acibadem is geen onbekende speler in de zorgsector. Het is een zorgaanbieder die zich richt op specifieke behandelingen en diagnostiek. Denk aan gepland zorgaanbod, zoals bepaalde operaties of onderzoeken, die ook in een ziekenhuis uitgevoerd kunnen worden. Het verschil zit hem vaak in de schaal, de snelheid en de manier van werken. Waar een ziekenhuis een breed scala aan zorg biedt, van spoedeisende hulp tot complexe intensive care, kan een zbc zich focussen op een kleiner, maar wel degelijk belangrijk, deel van de zorgketen. Het zakelijke succes van Acibadem is opvallend. Ze zijn erin geslaagd om een efficiënte organisatie neer te zetten. Maar juist dat succes zorgt voor wrevel bij ziekenhuizen. Die zien hun inkomsten uit bepaalde behandelingen dalen, terwijl ze wel de dure, complexe zorg moeten blijven dragen. Het is een spagaat die de zorgsector steeds meer kenmerkt. ### De zorg 'uithollen': wat betekent dat eigenlijk? Ziekenhuizen gebruiken stevige taal: ze zeggen dat zbc's zoals Acibadem de zorg 'uithollen'. Wat ze daarmee bedoelen is dat de lucratieve, relatief eenvoudige behandelingen naar de zbc's vloeien. De ziekenhuizen blijven achter met de minder winstgevende, maar wel noodzakelijke zorg. Denk aan de spoedzorg, de zorg voor oudere, kwetsbare patiënten met meerdere aandoeningen, en de zeer gespecialiseerde behandelingen die veel kennis en apparatuur vereisen. Dit heeft een directe impact op de financiële gezondheid van ziekenhuizen. Als de 'broodwinning' wegvalt, wordt het lastiger om de vaste lasten te dekken. En dat terwijl de zorgvraag alleen maar toeneemt. Het is een vicieuze cirkel waar nog geen eenvoudige uitweg voor is gevonden. De ziekenhuizen stellen dan ook: op deze manier wordt de zorg in Nederland op termijn onbetaalbaar en ontoegankelijk. ### Niet-gecontracteerde zorg: de kern van het conflict Een van de meest gevoelige punten in deze discussie is de zorg die niet gecontracteerd is. Wanneer een zorgverlener geen contract heeft met een zorgverzekeraar, betekent dit dat de verzekeraar geen afspraken heeft gemaakt over de prijs en kwaliteit van de zorg. Voor de patiënt kan dit leiden tot hogere kosten, omdat de verzekeraar mogelijk een lager tarief vergoedt dan de zorgverlener in rekening brengt. Acibadem heeft in het verleden aangegeven dat zij bewust kiezen voor deze route. Ze stellen dat ze hiermee hun eigen prijs en kwaliteit kunnen bepalen en dat ze zo de zorg innovatiever en klantgerichter kunnen maken. Ziekenhuizen zien dit echter als een manier om de zorg duurder te maken voor de verzekeraar en uiteindelijk voor de premiebetaler. Ze wijzen erop dat niet-gecontracteerde zorg vaak duurder is, zonder dat dit per definitie leidt tot betere zorg. ### De rol van de zorgaanbieder in het zorglandschap De vraag is natuurlijk: welke rol moet een partij als Acibadem nu eigenlijk spelen? Aan de ene kant kun je stellen dat concurrentie goed is. Het dwingt ziekenhuizen om efficiënter te werken en na te denken over hun eigen aanbod. De patiënt heeft keuzevrijheid en kan zelf bepalen waar hij of zij zich laat behandelen. Dat is een groot goed. Aan de andere kant is het zorglandschap niet vergelijkbaar met een gewone markt. Het gaat om mensenlevens en de toegankelijkheid van zorg voor iedereen, ongeacht de portemonnee. Wanneer zbc's alleen de 'makkelijke' zorg oppakken, ontstaat er een tweedeling in de zorg. De vraag is of dat wenselijk is. Het antwoord van de ziekenhuizen is duidelijk: nee. Zij pleiten voor een systeem waarin alle partijen samenwerken om de zorg in zijn geheel goed en betaalbaar te houden. ### Wat betekent dit voor u? Uiteindelijk draait het om de vraag wat dit voor u als zorgprofessional of belangstellende betekent. Het is belangrijk om te beseffen dat de zorg aan het veranderen is. Er komen nieuwe spelers op de markt, en de traditionele verhoudingen staan onder druk. Dit kan verwarrend zijn, maar het biedt ook kansen. Het dwingt ons om na te denken over wat we echt belangrijk vinden in de zorg. Voor de ziekenhuizen is het een strijd om overleven, maar ook om het behoud van kwaliteit en toegankelijkheid. Voor de zbc's is het een kans om te laten zien dat het anders kan. En voor de politiek en de verzekeraars is het een uitdaging om een balans te vinden die voor iedereen werkt. Het is een discussie die nog lang niet is afgerond. We blijven het volgen en duiden, zodat u op de hoogte blijft van de laatste ontwikkelingen in dit boeiende en belangrijke speelveld.