Acibadem: de ZBC die ziekenhuizen wakker schudt
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~4 min

Het zakelijk succesvolle Acibadem is voor ziekenhuizen het voorbeeld van een zbc dat de zorg 'uitholt'. Welke rol heeft de zorgaanbieder in het zorglandschap en hoe gaan ze om met niet-gecontracteerde zorg?
Ziekenhuizen in Nederland kijken met gemengde gevoelens naar Acibadem. Aan de ene kant is het een zakelijk succesverhaal, aan de andere kant zien zorgbestuurders het als hét voorbeeld van een zelfstandig behandelcentrum (zbc) dat de zorg 'uitholt'. Maar wat is er nu eigenlijk aan de hand? En welke rol speelt deze zorgaanbieder precies in het steeds drukker wordende zorglandschap?
### Wie is Acibadem eigenlijk?
Acibadem is geen onbekende speler. Het is een internationale zorgorganisatie die in Nederland actief is met meerdere klinieken. Ze richten zich vooral op planbare zorg: denk aan oogoperaties, huidbehandelingen en bepaalde orthopedische ingrepen. Het klinkt misschien logisch, maar juist die focus zorgt voor spanning met reguliere ziekenhuizen.
De reden? Ziekenhuizen hebben vaste lasten. Ze draaien 24/7 diensten, hebben spoedeisende hulp en complexe intensive cares. Een zbc zoals Acibadem kan zich veel gerichter richten op lucratieve behandelingen zonder die zware infrastructuur. Dat betekent dat ze scherpere prijzen kunnen bieden, maar het betekent ook dat ziekenhuizen de 'sappige' behandelingen zien weglekken.
### Niet-gecontracteerde zorg: het spanningsveld
Een groot punt van discussie is hoe Acibadem omgaat met niet-gecontracteerde zorg. Simpel uitgelegd: een zorgverzekeraar sluit contracten af met zorgaanbieders over prijzen en kwaliteit. Wie geen contract heeft, mag nog steeds zorg leveren, maar de vergoeding voor de patiënt is vaak lager. Toch kiezen sommige patiënten bewust voor zo'n aanbieder.
Acibadem zegt zelf dat ze aan de kant van de ziekenhuizen staan. Hun boodschap: we vullen aan, we concurreren niet op de acute zorg. Maar in de praktijk zien we dat ze zich steeds meer mengen in behandelingen die voorheen standaard in het ziekenhuis plaatsvonden. Dat roept vragen op over transparantie en eerlijke concurrentie.
### Wat betekent dit voor jou als zorgprofessional?
Als je werkt in de zorg, merk je de verschuiving. Patiënten worden mondiger en zoeken vaker zelf hun weg naar een zbc. Ze kijken naar wachttijden, prijzen en service. Dat is op zich niet slecht, maar het zorgt wel voor een tweedeling in het systeem.
- **Kwaliteit versus snelheid**: ziekenhuizen bieden breedte en veiligheid, zbc's bieden snelheid en comfort.
- **Kosten**: een zbc kan vaak goedkoper werken, maar wie betaalt de rekening voor de achterblijvende ziekenhuizen?
- **Keuzevrijheid**: de patiënt heeft meer keuze, maar niet altijd voldoende informatie om die keuze goed te maken.
Het is een lastige balans. Aan de ene kant willen we innovatie en ondernemerschap in de zorg stimuleren. Aan de andere kant moeten we oppassen dat we niet eindigen met een systeem waarin alleen de makkelijke zorg wordt weggekaapt en ziekenhuizen achterblijven met de complexe, dure zorg.
### De toekomst van zbc's in Nederland
De kans is groot dat we meer van dit soort zorgaanbieders gaan zien. De overheid en zorgverzekeraars zoeken naar manieren om de zorg betaalbaar te houden. Zbc's kunnen daarin een rol spelen, maar dan moet er wel duidelijkheid komen over spelregels.
Acibadem benadrukt dat ze met ziekenhuizen willen samenwerken, niet tegen ze. En eerlijk is eerlijk: samenwerking kan heel waardevol zijn. Ziekenhuizen kunnen bijvoorbeeld gebruikmaken van de expertise van zbc's voor specifieke ingrepen, terwijl ze zelf focussen op de zorg die echt in het ziekenhuis thuishoort.
Toch blijft de vraag hangen: wie bewaakt het grotere geheel? Want uiteindelijk draait het niet om de belangen van ziekenhuizen of zbc's, maar om de beste zorg voor de patiënt. En die verdient duidelijkheid over wat er gebeurt met niet-gecontracteerde zorg, wat de gevolgen zijn voor hun eigen risico en hoe ze een weloverwogen keuze kunnen maken.
### Een oproep tot transparantie
Wat mij betreft is transparantie de sleutel. Laat zien wat je doet, waarom je het doet en wat het kost. Dan kunnen ziekenhuizen, zbc's en verzekeraars samen bouwen aan een zorgstelsel dat niet uitholt, maar versterkt. En dat is iets waar we allemaal beter van worden.