Acibadem vs. Ziekenhuizen: Wie Bepaalt de Toekomst van Zorg?

Margriet Bos · 2026-08-14

Het is een vraag die steeds vaker opduikt in de Nederlandse zorg: wat gebeurt er als een commercieel succesvolle partij als Acibadem zich mengt in het zorglandschap? Voor veel ziekenhuizen is Acibadem hét voorbeeld van een zelfstandig behandelcentrum (zbc) dat de zorg zou 'uithollen'. Maar klopt dat beeld wel? En welke rol speelt deze zorgaanbieder nu écht, vooral als het gaat om niet-gecontracteerde zorg? Laten we eerlijk zijn: de zorg is een ingewikkeld speelveld. Aan de ene kant heb je de ziekenhuizen met hun volle wachtkamers en overvolle spoedeisende hulp. Aan de andere kant zie je gespecialiseerde centra zoals Acibadem die zich richten op specifieke behandelingen, vaak met kortere wachttijden en een flinke dosis service. Dat klinkt op papier ideaal, maar het zorgt ook voor spanning. Ziekenhuizen vrezen dat de winstgevende behandelingen weglekken naar deze centra, terwijl zij achterblijven met de complexe en minder lucratieve zorg. ### Wat is een zbc eigenlijk? Een zelfstandig behandelcentrum is een zorginstelling die medisch-specialistische zorg levert, maar geen volledig ziekenhuis is. Denk aan ooglaserbehandelingen, orthopedie of bepaalde huidtherapieën. Het idee is simpel: door je te focussen op een beperkt aantal behandelingen, kun je die heel goed en efficiënt uitvoeren. Patiënten profiteren van kortere wachttijden en vaak een persoonlijkere aanpak. Acibadem is daar een schoolvoorbeeld van, maar dan op een veel grotere schaal dan de meeste Nederlandse zbc's. Het is onderdeel van een internationaal concern en dat maakt het voor ziekenhuizen extra bedreigend. Ze zien een grote, goed georganiseerde partij die met een commercieel oogmerk de markt betreedt. En dat wringt. ### De angst voor het 'uithollen' van de zorg De term 'uithollen' klinkt heftig, maar het is wel de kern van de zorg. Ziekenhuizen hebben vaste kosten: gebouwen, apparatuur, personeel dat 24/7 beschikbaar moet zijn. Die kosten moeten ergens van betaald worden. Wanneer een zbc de 'makkelijke' behandelingen overneemt, verliezen ziekenhuizen een deel van hun inkomsten. Toch moeten ze wel de dure, complexe zorg blijven leveren. Dat kan op termijn betekenen dat de zorg in het ziekenhuis duurder wordt of dat er bezuinigd moet worden op andere plekken. Het is een klassiek dilemma: concurrentie kan goed zijn voor kwaliteit en prijs, maar in de zorg ligt dat gevoeliger. Je wilt niet dat de zorg wordt verdeeld in 'witte bijbanen' en 'verliesgevende kerntaken'. Toch is het de vraag of de angst terecht is. Misschien dwingt het ziekenhuizen wel om scherper te worden en beter te kijken naar wat zij uniek kunnen bieden. ### Niet-gecontracteerde zorg: een grijs gebied Een van de grootste discussiepunten is de niet-gecontracteerde zorg. Dit is zorg die niet is vastgelegd in een contract tussen de zorgverzekeraar en de zorgaanbieder. Patiënten hebben recht op vergoeding van deze zorg, maar vaak slechts tegen een lager tarief (meestal rond de 75-80% van het gemiddelde tarief). #### Wat betekent dit voor jou als patiënt? Als je naar Acibadem gaat zonder dat zij een contract hebben met jouw zorgverzekeraar, kan dat je flink wat geld kosten. Het is dus ontzettend belangrijk om van tevoren goed uit te zoeken of je behandeling vergoed wordt. Een kleine moeite, maar het kan je honderden euro's schelen. Ziekenhuizen hebben meestal wel contracten met alle zorgverzekeraars, dus daar zit het probleem minder. Acibadem zegt zelf aan de kant van de ziekenhuizen te staan, maar hun werkwijze spreekt voor zich. Ze zijn zakelijk succesvol, groeien snel en bieden zorg die in trek is. Dat is op zich niet verkeerd, maar het zet wel druk op het systeem. Het dwingt zorgverzekeraars om na te denken over wat ze wel en niet willen inkopen, en tegen welke prijs. ### De toekomst van het zorglandschap Het is duidelijk dat de komst van partijen zoals Acibadem het zorglandschap verandert. De vraag is niet óf ze blijven, maar hoe we ermee omgaan. Ziekenhuizen zullen hun meerwaarde moeten bewijzen in complexe zorg en acute zorg, terwijl zbc's zich kunnen richten op planbare, hoogwaardige behandelingen. Dat hoeft geen slechte zaak te zijn, mits er goede afspraken worden gemaakt over kwaliteit, transparantie en vergoedingen. Uiteindelijk draait het om de patiënt. Die wil snel, goed en betaalbaar geholpen worden. Of dat nu in een groot ziekenhuis is of in een gespecialiseerd centrum, maakt misschien minder uit dan we denken. Het belangrijkste is dat de zorg toegankelijk blijft en dat niemand tussen wal en schip valt. En dat is precies waar de komende jaren de strijd zal gaan plaatsvinden.