Acibadem zwijgt niet langer: dit betekent hun positie voor de zorg

Margriet Bos · 2026-08-14

Het is een vraag die steeds vaker opduikt in de boardrooms van Nederlandse ziekenhuizen: wat moeten we eigenlijk met Acibadem? Het zakelijk succesvolle zorgbedrijf wordt door veel ziekenhuizen gezien als hét voorbeeld van een zelfstandig behandelcentrum (zbc) dat de zorg uitholt. Maar klopt dat beeld wel? En welke rol speelt Acibadem nu echt in het veranderende zorglandschap? We duiken in de wereld van niet-gecontracteerde zorg, de spanningen met ziekenhuizen en wat dit betekent voor jou als professional. Want laten we eerlijk zijn: de zorg is aan het verschuiven, en dat gaat niet zonder slag of stoot. ### Waarom ziekenhuizen zich zorgen maken De kern van de kritiek is simpel. Ziekenhuizen investeren in dure apparatuur, spoedposten en complexe operaties. Een zbc als Acibadem kan zich richten op de lucratieve, planbare zorg. Denk aan cataractoperaties, knieprotheses of bepaalde scans. Daardoor blijft het ziekenhuis achter met de minder winstgevende, maar wel noodzakelijke zorg. Dat voelt voor veel ziekenhuisbestuurders als oneerlijke concurrentie. Ze moeten de vaste lasten dragen, terwijl een zbc de krenten uit de pap haalt. Het is een beetje alsof iemand anders jouw bakkerij overneemt, maar alleen de croissants verkoopt en de bruine bonen aan jou overlaat. Maar is dat het hele verhaal? Acibadem zegt zelf nadrukkelijk aan de kant van de ziekenhuizen te staan. Ze benadrukken samenwerking, niet concurrentie. Toch blijft de argwaan groot. ### Niet-gecontracteerde zorg: de spagaat Een van de heetste hangijzers is de niet-gecontracteerde zorg. Steeds meer zorgaanbieders, waaronder Acibadem, kiezen ervoor om geen contract af te sluiten met zorgverzekeraars. Dat klinkt misschien technisch, maar de impact is groot. - Patiënten kunnen in principe overal terecht, maar zonder contract kan de vergoeding lager uitvallen. - Zorgverzekeraars waarschuwen voor hogere premies als zorgaanbieders buiten de contracten om zorg leveren. - Ziekenhuizen vrezen dat ze minder patiënten zien, terwijl ze wel de vaste kosten houden. Het gevolg is een juridisch en financieel mijnenveld. Acibadem speelt hierin een slim spel. Ze positioneren zich als kwaliteitsaanbieder die de patiënt centraal stelt. En eerlijk is eerlijk: daar valt iets voor te zeggen. Wie bepaalt eigenlijk waar jij je zorg krijgt? De verzekeraar of de patiënt? ### De rol van Acibadem in het zorglandschap Acibadem is geen kleine speler. Het bedrijf heeft meerdere locaties en een sterke merknaam. Ze investeren in moderne technologie en trekken goede specialisten aan. Dat zorgt voor een aantrekkelijk alternatief voor patiënten die snel en zonder wachtlijsten geholpen willen worden. Toch blijft de vraag hangen: hol je de zorg uit of vul je een gat? Het antwoord is genuanceerder dan veel critici denken. Ja, er is overlap met ziekenhuiszorg. Maar Acibadem biedt ook zorg die in ziekenhuizen onder druk staat door capaciteitsproblemen. Denk aan korte behandelingen die in een ziekenhuis weken op zich laten wachten. > "Wij staan aan de kant van de ziekenhuizen", zegt Acibadem. Maar dan wel op hun eigen voorwaarden. Dat citaat zegt eigenlijk alles. Het is een boodschap van samenwerking, maar met een duidelijke ondertoon: wij bepalen zelf onze koers. ### Wat betekent dit voor de toekomst? Voor professionals in de ouderenzorg en persoonsalarmering is dit geen ver-van-mijn-bed-show. De verschuiving van zorg naar zbc's heeft directe gevolgen voor de hele keten. Als ziekenhuizen minder planbare zorg doen, houden ze meer tijd over voor spoed en complexe zorg. Dat kan goed zijn, maar het zet ook de financiering onder druk. En die niet-gecontracteerde zorg? Die blijft voorlopig voor spanning zorgen. Zorgverzekeraars proberen grip te krijgen, maar de wetgeving biedt zorgaanbieders veel ruimte. Tot die ruimte wordt ingeperkt, blijven zbc's zoals Acibadem floreren. De les voor ons allemaal is simpel: het zorglandschap is geen statisch geheel. Het beweegt, schuift en hervormt zich. Acibadem is daar een duidelijk voorbeeld van. Of je ze nu ziet als aanwinst of als bedreiging, één ding is zeker: ze zijn niet meer weg te denken. En dat is iets om in gedachten te houden bij elke strategische beslissing die je neemt, of je nu in een ziekenhuis werkt, bij een verzekeraar of in de ouderenzorg. De grenzen vervagen, en wie dat niet ziet, loopt straks achter de feiten aan.