Acibadem in de zorg: vriend of vijand van ziekenhuizen?

Margriet Bos · 2026-08-14

Het is een vraag die steeds vaker opduikt in de Nederlandse zorg: wat doet een zelfstandig behandelcentrum (zbc) als Acibadem eigenlijk met de zorg? Voor veel ziekenhuizen is dit bedrijf hét voorbeeld van een partij die de zorg 'uitholt'. Maar is dat beeld wel eerlijk? En welke rol speelt Acibadem nu echt in het zorglandschap? Laten we eerlijk zijn: het is een ingewikkeld speelveld. Ziekenhuizen voelen de druk, want elke patiënt die naar een zbc gaat, is er één minder in hun wachtkamer. En dat terwijl ze wél de dure spoedzorg en complexe operaties moeten blijven draaien. Geen wonder dat er spanning ontstaat. ### Wat is Acibadem precies? Acibadem is een internationaal opererende zorgaanbieder die in Nederland actief is met meerdere locaties. Het bedrijf richt zich op planbare zorg, zoals oogoperaties, orthopedie en dagbehandelingen. Denk aan staaroperaties of knie-artroscopieën. Het zijn ingrepen die relatief eenvoudig zijn en waar je geen groot ziekenhuis voor nodig hebt. Het klinkt logisch, toch? Waarom zou je zo'n operatie in een duur ziekenhuis doen als het ook goedkoper en sneller kan bij een gespecialiseerd centrum? Dat is precies het argument van Acibadem. Maar ziekenhuizen zien het anders. Zij stellen dat zbc's als Acibadem de 'vette' zorg eruit pikken en de 'magere' zorg laten liggen. ### De kern van de kritiek Ziekenhuizen hebben een breed takenpakket. Ze draaien 24/7 spoedzorg, verzorgen complexe behandelingen en leiden nieuwe artsen op. Al die taken kosten geld. Dat geld verdienen ze deels met de simpelere ingrepen. Als die weglekken naar een zbc, blijft het ziekenhuis achter met de kosten, maar zonder de inkomsten. Dat is precies wat er gebeurt als een partij als Acibadem zich alleen op de eenvoudige zorg richt. Het zorgt voor een scheve verdeling. En dat is niet alleen een financieel probleem. Het kan ook betekenen dat ziekenhuizen minder ruimte hebben om te innoveren of om verlieslatende zorg in stand te houden. ### Niet-gecontracteerde zorg: een grijs gebied Een ander heet hangijzer is de niet-gecontracteerde zorg. Wat gebeurt er als een zorgverzekeraar geen contract heeft met Acibadem? Dan kan de patiënt nog steeds naar Acibadem, maar betaalt de verzekeraar mogelijk minder of niets terug. Dat klinkt misschien simpel, maar in de praktijk is het een juridisch mijnenveld. - Ziekenhuizen vinden dat zbc's zich aan dezelfde regels moeten houden. - Acibadem zegt dat ze juist keuzevrijheid en snelheid bieden. - Zorgverzekeraars zitten ertussenin en proberen de kosten te beheersen. Het gevolg is dat patiënten soms voor verrassingen komen te staan. Ze denken goed verzekerd te zijn, maar krijgen later een rekening die niet volledig wordt vergoed. Dat is verwarrend en frustrerend. ### Wat betekent dit voor u? Als u overweegt om naar een zbc als Acibadem te gaan, is het belangrijk om goed te weten waar u aan begint. Vraag altijd van tevoren of uw zorgverzekeraar een contract heeft met de aanbieder. Zo voorkomt u onverwachte kosten. Maar er is meer. Kijk ook naar de kwaliteit van zorg. Een zbc kan snel en goedkoop zijn, maar is de zorg ook veilig? En wat gebeurt er als er complicaties optreden? Ziekenhuizen hebben vaak betere vangnetten voor noodsituaties. ### De toekomst van de zorg De discussie over Acibadem is eigenlijk een discussie over de toekomst van onze zorg. Hoe willen we dat de zorg eruitziet? Willen we dat grote ziekenhuizen alles doen, of juist dat gespecialiseerde centra een deel overnemen? Er is geen makkelijk antwoord. Aan de ene kant is het goed dat er concurrentie is. Het houdt ziekenhuizen scherp en kan de zorg efficiënter maken. Aan de andere kant moeten we oppassen dat we geen systeem creëren waarin alleen de winstgevende zorg overblijft en de rest erbij inschiet. ### Een persoonlijke noot Ik snap de frustratie van ziekenhuizen. Het is alsof iemand anders de slagroom van je taart eet, maar jij wel de afwas moet doen. Toch denk ik dat we verder moeten kijken dan alleen het geld. Het gaat uiteindelijk om goede zorg voor iedereen. En daar hebben we zowel ziekenhuizen als zbc's voor nodig. Misschien is het antwoord niet of Acibadem wel of niet mag bestaan, maar hoe we de samenwerking beter kunnen regelen. Met duidelijke afspraken over welke zorg waar wordt gedaan en hoe de financiën worden verdeeld. Dat zou pas echt vooruitgang zijn.