31 Zorgaanbieders Betaalden Topinkomens: Dit Moet U Weten

Margriet Bos · 2026-08-19

De Wet Normering Topinkomens (WNT) is er niet voor niets. Die moet voorkomen dat bestuurders in de (semi)publieke sector exorbitante salarissen opstrijken. Toch blijkt de praktijk weerbarstig. Zorgvisie heeft onlangs een lijst gepubliceerd met maar liefst 31 zorgaanbieders die de afgelopen jaren tegen de lamp zijn gelopen. En daar zitten flink wat bekende namen tussen. Het is een ontwikkeling die je als professional in de ouderenzorg niet kunt negeren. Want wat betekent dit eigenlijk voor de sector? En belangrijker: welke gevolgen heeft dit voor het vertrouwen in de zorg? ### Waarom de WNT er is De WNT legt een maximum op aan wat bestuurders mogen verdienen. Het idee is simpel: publiek geld moet zorgvuldig worden besteed. Niemand wil dat zorgpremies of belastinggeld verdwijnen naar torenhoge salarissen van een paar gelukszoekers. Toch gebeurt dat dus nog steeds. Een zelfstandig behandelcentrum spant daarbij de kroon. Zij hebben onterecht exorbitante vergoedingen uitgekeerd aan interim-managers. Dat is niet alleen een juridisch probleem, maar ook een morele kwestie. ### De opvallendste overtreders Uit de inventarisatie van Zorgvisie komen enkele patronen naar voren: - **Interim-managers die te veel verdienen** – tijdelijke krachten die per maand meer opstrijken dan een vaste bestuurder mag verdienen. - **Grote, gevestigde namen** – niet alleen kleine partijen, maar ook zorgaanbieders die je zou verwachten beter te weten. - **Zelfstandige behandelcentra** – die onder de radar opereren en kennelijk ruimere salarissen uitkeren. Het is een gemengd gezelschap. Maar de rode draad is duidelijk: de regels worden overtreden, en dat heeft consequenties. ### Wat betekent dit voor de ouderenzorg? Voor ons als professionals in persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen is dit geen ver-van-ons-bed-show. De zorgsector staat onder druk. Het vertrouwen in zorginstellingen is al kwetsbaar. Als dan ook nog eens blijkt dat er onterecht topinkomens worden uitbetaald, dan schaadt dat het hele imago. Ouderen en hun naasten moeten kunnen rekenen op eerlijke zorg. Dat begint bij transparantie. Als instellingen zich niet aan de regels houden, ondermijnen ze dat vertrouwen. En dat raakt uiteindelijk iedereen in de keten. ### Hoe herken je een betrouwbare zorgaanbieder? Natuurlijk kun je niet alles aflezen aan een lijst met overtreders. Maar het loont om kritisch te kijken naar de zorgaanbieder waar je mee samenwerkt of waar je je naasten aan toevertrouwt. Let bijvoorbeeld op: - **Openheid over financiën** – publiceert de organisatie haar jaarverslag? - **Hoe gaan ze om met personeel** – is er sprake van hoog verloop? - **Klantbeoordelingen** – wat zeggen andere zorgvragers? Een organisatie die niets te verbergen heeft, zal niet snel schrikken van deze vragen. ### De rol van toezicht De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) houdt toezicht op de naleving van de WNT. Toch blijkt dat toezicht niet altijd waterdicht. De overtredingen komen vaak pas achteraf aan het licht. Dat is zorgelijk. Er is dan ook een roep om strengere controle. Maar dat kost tijd en geld. En zolang die er niet is, blijft het mensenwerk. Het is dus ook aan ons als professionals om alert te blijven en misstanden te melden. ### Wat kunt u doen? Als u werkt met ouderen of zelf zorg ontvangt, is het goed om op de hoogte te zijn van deze ontwikkelingen. Vraag gerust door bij uw zorgaanbieder. Stel vragen over salarissen en bestuur. Het is geen onbeleefde vraag; het is een terechte controle. Daarnaast is het verstandig om te kiezen voor zorgpartijen die transparant communiceren. In de persoonsalarmering zien we bijvoorbeeld dat kleinere, gespecialiseerde aanbieders vaak duidelijker zijn over hun werkwijze. Niet omdat ze beter zijn, maar omdat ze dichter bij de klant staan. ### Tot slot De lijst van Zorgvisie is een wake-upcall. Het laat zien dat de WNT niet altijd wordt nageleefd. Maar het biedt ook een kans: om het gesprek aan te gaan, om kritischer te zijn en om te kiezen voor zorg die het vertrouwen waard is. Want uiteindelijk draait het om één ding: goede, eerlijke zorg voor onze ouderen. En dat verdient iedereen.