Deze 31 zorgaanbieders overtraden de salarisnorm – en dat is nog niet alles

Margriet Bos · 2026-08-19

Het is een onderwerp dat de gemoederen in de zorgsector flink bezighoudt: de Wet Normering Topinkomens (WNT). Die wet is er niet voor niets. Hij moet voorkomen dat bestuurders in de (semi)publieke sector belachelijk veel verdienen. Toch blijkt de praktijk weerbarstig. Zorgvisie zette onlangs 31 zorgaanbieders op een rij die de afgelopen jaren tegen de lamp zijn gelopen. En daar zitten behoorlijk bekende namen tussen. Het gaat niet om kleine bedragen of simpele administratieve foutjes. Nee, we hebben het over exorbitante salarissen voor interim-managers. Soms ging het om tonnen per jaar, terwijl de norm al jaren helder is. Dat roept vragen op. Waarom gebeurt dit? En wat betekent dit voor de zorgsector als geheel? ### Wat is de WNT ook alweer precies? De Wet Normering Topinkomens is in 2013 ingevoerd. Het doel? Een maximum stellen aan wat bestuurders in de publieke en semipublieke sector mogen verdienen. Denk aan ziekenhuizen, zorginstellingen, woningcorporaties en onderwijsinstellingen. Het maximale inkomen ligt al jaren rond de € 200.000 per jaar. Voor sommige functies geldt een lager bedrag. Het idee is simpel: publiek geld moet zorgvuldig worden besteed. En een salaris van een paar ton per jaar past daar niet altijd bij. Toch blijkt dat in de praktijk lastiger dan gedacht. Zeker wanneer er tijdelijk leiders nodig zijn. ### De rol van interim-managers Interim-managers worden vaak ingehuurd in crisissituaties. Een bestuurder valt uit, er moet snel een reorganisatie komen, of er is een fusie gaande. In zulke gevallen is er weinig tijd om rustig te zoeken naar een vaste kracht. Een interimmer is dan snel geregeld. Maar die snelheid heeft een prijs. Interim-managers vragen vaak hogere tarieven dan vaste bestuurders. Soms wel het dubbele van de WNT-norm. En dat is precies waar het misgaat. Zorgaanbieders moeten zich aan de wet houden, ook als ze tijdelijk iemand inhuren. Toch gebeurt dat dus niet altijd. Sterker nog: de lijst van Zorgvisie laat zien dat het structureel misgaat bij sommige organisaties. En dat heeft gevolgen. ### Welke organisaties staan erop? De lijst is divers. Het varieert van kleine zorginstellingen tot grote, landelijk bekende organisaties. Ook een zelfstandig behandelcentrum staat ertussen. Dat is opvallend, omdat juist die centra vaak onder strenger toezicht zouden moeten staan. Een aantal voorbeelden van overtredingen: - Salarissen boven de € 300.000 voor interim-directeuren - Contracten waarin bonussen waren opgenomen die buiten de WNT vielen - Doorbetalingen na afloop van het contract, zonder duidelijke grondslag Het zijn geen uitzonderingen op de regel. Het lijkt eerder een patroon te zijn. En dat is zorgwekkend. ### Waarom wordt dit niet eerder ontdekt? Dat is een goede vraag. De verklaring is tweeledig. Aan de ene kant controleren accountants niet altijd scherp genoeg. Zij moeten signaleren wanneer een salaris boven de norm uitkomt. Maar dat gebeurt in de praktijk niet altijd even consequent. Aan de andere kant is er ook een cultuurprobleem. In sommige organisaties is het normaal geworden om toptarief te betalen voor interim-leiderschap. Men kijkt niet meer vreemd op van een uurtarief van € 150 of meer. Zeker niet wanneer de nood hoog is. Toch blijft het een feit: de wet is duidelijk. En overtredingen kunnen leiden tot boetes. Die boetes gaan vaak richting de € 100.000 per overtreding. Geld dat beter besteed had kunnen worden aan zorg voor cliënten. ### Wat betekent dit voor de zorgsector? Het vertrouwen in de zorgsector staat al onder druk. Mensen zien hoge salarissen aan de top, terwijl het personeel in de thuiszorg het moet doen met een salaris dat nauwelijks boven het minimum ligt. Dat wringt. En terecht. Deze lijst van Zorgvisie maakt pijnlijk duidelijk dat er nog veel werk aan de winkel is. Niet alleen voor de toezichthouders, maar ook voor de sector zelf. Transparantie is daarbij het sleutelwoord. Alleen als organisaties open zijn over hun beloningsbeleid, kan er echt iets veranderen. ### Wat kun jij doen? Ben je zelf werkzaam in de zorgsector of heb je te maken met een zorgaanbieder? Wees dan alert. Vraag naar het beloningsbeleid. Kijk of de jaarrekening klopt. En wees niet bang om misstanden te melden. Het is beter om een lastige vraag te stellen dan om weg te kijken. De wet is er niet voor niets. En het is aan ons allemaal om ervoor te zorgen dat die wordt nageleefd. Alleen dan kunnen we het vertrouwen in de zorg herstellen. En dat is uiteindelijk waar het om draait: goede zorg voor iedereen, zonder dat er onnodig veel geld naar de top gaat.